علیقلی ایمانی، مدیرعامل بنیاد ملی گندم‌کاران در گفت‌وگو با «پرتو‌نیوز» به لزوم اجرای سیاست تولید صادرات محور به منظور توسعه صادرات پرداخت و با تاکید بر اهمیت شناسایی بازارهای هدف، تولید به میزان تقاضا و پرهیز از دستورالعمل های خلق الساعه بیان کرد: خوشبختانه ظرفیت تولید براساس مزیت‌های نسبی در کشور وجود دارد و از این رو در تولید برخی محصولات می‌توانیم به صورت صادراتی عمل کنیم.

وی ادامه داد: از جمله محصولاتی که امکان و ظرفیت صادرات را دارند؛ پنبه و گوجه فرنگی است. همچنین در تولید سیب زمینی و محصولات گلخانه‌ای نیز ظرفیت‌های بسیاری وجود دارد که می‌توان به خوبی از آن‌ها بهره برد. تولید این گونه محصولات به دلیل آنکه که کم آب‌بر است، اهمیت فراوانی دارد و مولفه‌ای مهم در راستای اجرای سیاست تولید صادرات محور به منظور توسعه صادرات تلقی می‌گردد. در این مسیر قادر هستیم تا بر اساس استانداردهای تعریف شده طرف مقابل حرکت کنیم.

مدیرعامل بنیاد ملی گندم‌کاران افزود: در تولید محصولات اساسی همچون گندم، دانه‌های روغنی، جو و برنج می‌بایست خودکفا شویم. خوشبختانه این مهم در گندم عملیاتی شده و در سایر حوزه‌ها نیز می‌بایست با استفاده از منابع در اختیار، به گونه‌ای عمل کنیم که خودکفایی رقم بخورد و تولید در واحد سطح ارتقا یابد. بدیهی‌ست که قادر به تغییر سطح نمی‌باشیم و با توجه به افزایش جمعیت، رونق تقاضا و کاهش سطوح به موجب ساخت جاده، پل و خانه‌ها می‌بایست در مسیر رونق تولید به ویژه تولید محصولات صادر محور حرکت کنیم. این مهم اجرایی نخواهد شد مگر آنکه بهره‌وری افزایش یابد.

وی با توضیح بیش‌تر درخصوص بهره‌وری محصولات کشاورزی اضافه کرد: بهره‌وری نیازمند زمان است و موسسات تحقیقاتی و شرکت‌های دانش بنیان و همچنین دانشگاه‌ها و واحدهای آموزشی می‌بایست نسبت به تحقق این امر تاکید و در این زمینه مطالعه بدارند.

مدیرعامل بنیاد ملی گندم‌کاران همچنین خاطرنشان کرد: بدیهی‌ست که کشاورزان تجربیات بسیاری دارند و نقش قابل توجهی را در تولید ایفا می‌کنند اما مسلط به علم روز‌ و تکنولوژی روز نیستند و در اینجا نیاز است تا موسسات تحقیقاتی و شرکت‌های دانش بنیان وارد میدان تولید شوند تا دانش روز به اراضی کشاورزی منتقل شود. بی‌شک ترکیب دانش و تجربه کشاورزان موجب موفقیت و افزایش بهره‌وری خواهد شد. شایان ذکر است تا بگوییم یکایک این موضوعات در شرایط کنونی و زمین‌های حال حاضر قابل اجرا خواهند بود.

او متذکر شد: یکی از مشکلات کنونی این است که در مزارع‌مان خلاء عملکرد داریم. به بیان دیگر ظرفیت تولید را دارا هستیم اما عملکردمان با ظرفیت موجود هم‌خوانی ندارد. مهم‌ترین عامل این موضوع، عدم انتقال علم و ترکیب این علم با تجربه کشاورزان است.

وی یادآور شد: بهره‌وری‌ امر فراموش‌شده حوزه کشاورزی است که می‌بایست موردتوجه قرارگیرد. مسئله دیگر توجه به صادرات است که به منظور رونق آن باید تولید محصولات صادرات محور را مبنای عمل قرار دهیم،

ایمانی گفت: صادرات محصولات کشاورزی برای کشور ارزآوری خواهد داشت. چنانچه ارز هم وارد نشود، می‌توان به تهاتر محصول پرداخت که این روند نیز حائزاهمیت و رهگشا است. می‌توانیم با تولید محصولاتی که ظرفیت‌شان را داریم، نیاز به محصولاتی که امکان تولید در داخل کشور ندارند را پاسخ دهیم و افزون بر پاسخگویی به بازارهای هدف داخلی، بازاریابی بین المللی را ایجاد کنیم. دیپلماسی تجاری و تعامل با دنیا، مولفه‌ای مهم برای رونق صادرات است چراکه اگر درهای صادرات جهانی به روی‌مان بسته باشد، قادر به فعالیت نخواهیم بود. خوشبختانه اکنون ظرفیت‌های دیپلماسی قابل توجه است و می‌توانیم از ظرفیت‌های موجود بهره بگیریم. در این فرآیند نیاز است تا توان بازرگانان بهره کسب شود و بازرگانان با شناسایی استانداردهای بازارهای هدف، به توسعه و رونق صادرات کمک کنند. بی‌شک شناسایی بازارها و تولید به میزان نیاز به رونق صادرات کمک فراوانی خواهد کرد.

وی در پایان این گفت‌وگو بیان کرد: بازرگانان با شناسایی استانداردهای روزدنیا باید کشاورزان را ترغیب به تولید محصول کنند. راهگشای این امر اجرای کامل قانون کشت قراردادی است. به موجب اجرای دقیق این قانون می‌توان ارتباط با کشاورزان را توسعه بخشید و تولید را برنامه‌ریزی شده دانست. عدم کشت قراردادی، بازار را با تلاطم مواجه خواهد کرد و از طرفی دیگر قادر به تامین نیاز بازار هدف نخواهیم بود. در چنین شرایطی اعتماد طرف مقابل نیز سلب خواهد شد و جایگاه صادراتی کشور تنزل پیدا خواهد کرد. بنابراین باید کشت قراردادی را یک رکن مهم بدانیم و با برنامه‌ریزی حرکت کنیم.